ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο βουλευτής Ηρακλείου, Μιχάλης Κριτσωτάκης, ήταν ο εισηγητής κατά τη συζήτηση της υπ’ αρ. 6/5/27.11.2009 επίκαιρης επερώτησης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ προς τους Υπουργούς Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με θέμα: «Η καταστροφή των εργασιακών σχέσεων και ο κόσμος της εργασιακής επισφάλειας στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα».
Μία παρέμβαση συνολικά της Κ.Ο. για το θέμα των εργασιακών σχέσεων. Ο κ. Κριτσωτάκης στην ομιλία του τόνισε:
«Κάνουμε αυτή την επίκαιρη επερώτηση για τις εργασιακές σχέσεις, διότι θεωρούμε ότι είναι σοβαρότατο το ζήτημα, αφού αφορά κυρίως στους νέους της χώρας μας, αλλά όχι μόνο αυτούς, αφορά στις αδύνατες ομάδες του πληθυσμού, που αποτελούν πια πλειοψηφία, αφού πέραν των άλλων καλούνται να πληρώσουν και την οικονομική κρίση και όχι μόνο, που άλλοι δημιούργησαν και πολιτικές όπως αυτές της Νέας Δημοκρατίας προηγούμενα και δικές σας παλαιότερα και τώρα, που προώθησαν όλο αυτό το εργασιακό περιβάλλον, το οποίο ζούμε καθημερινά….
Τέθηκε πολλές φορές και από πολλές πλευρές το ζήτημα: Έχετε πρόγραμμα ή δεν έχετε; Εγώ νομίζω ότι η απάντηση σε αυτό είναι ότι υπάρχει πρόγραμμα, είναι το ίδιο ή εάν θέλετε έχει την ίδια λογική, την ίδια φιλοσοφία με το προηγούμενο, εκείνο που καταδικάστηκε και από τις εκλογές της Ν. Δημοκρατίας. Είναι το πρόγραμμα εκείνο που είναι κάτω από τους περιοριστικούς όρους που βάζει το Σύμφωνο της Σταθερότητας και από πίσω του έχει τη λογική και τη φιλοσοφία του νεοφιλελευθερισμού….
Είναι το θέμα των εργασιακών σχέσεων το μόνο σπουδαίο θέμα; Εγώ λέω ότι είναι, αλλά δεν είναι από μόνο του το πιο σπουδαίο. Είναι συναρτόμενο, θα έλεγα, ότι είναι αρθρωτό με τα υπόλοιπα θέματα, με το ασφαλιστικό δηλαδή, με την εργοδοτική ασυδοσία, που σε αυτό το περιβάλλον βρίσκει κλίμα για να αναπτυχθεί, με την υγιεινή και την ασφάλεια στους χώρους της δουλειάς, με τον προϋπολογισμό εάν θέλετε, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι άσχετο, με την οικονομία και την κρίση, αλλά και με τον τρόπο και την κατεύθυνση που θέλετε ως Κυβέρνηση τελικά, να αντιμετωπίσετε όλα αυτά, στο σύνολο, δηλαδή, της γενικής σας πολιτικής.
Οι πολιτικές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κυρίως νομοθέτησαν και οι πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας υπερακόντισαν την εφαρμογή αυτών των πολιτικών… Είναι συνυπεύθυνοι, θα έλεγα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μαζί με τη Ν. Δημοκρατία σε όλο αυτό.
Και το ερώτημα, κύριε Υπουργέ, είναι τι θα κάνετε; Θα καταργήσετε τους συγκεκριμένους αντεργατικούς νόμους που είναι και αντικοινωνικοί; Θα τους διατηρήσετε; Ή επικοινωνιακά θα ανάψετε φλας αριστερά, κοινωνικά δηλαδή και θα στρίψετε δεξιά; Έχω την εντύπωση ότι εάν κάνετε το δεύτερο, που διαφαίνεται, τότε θα σας πάρουν χαμπάρι -να το πω λαϊκά- και θα τρακάρετε με την πραγματικότητα.
Διαθεσιμότητες, εργολαβίες, υπεργολαβίες, ρεπατζής, κλπ, είναι πια λέξεις της καθημερινότητας που αποτελούν στην ελληνική κοινωνία σημαντικά φορτισμένες λέξεις. Ποιοί ματώνουν όμως με αυτές τις λέξεις; Αυτοί που όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο κάνουν θυσίες ματώνουν καθημερινά, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες και οι νέες γυναίκες. Είναι ταξική, λοιπόν, αυτή η πολιτική όπως έχει διαρθρωθεί τα προηγούμενα χρόνια και από τις δύο κυβερνήσεις και από τις πράσινες και από τις μπλε. Αυτοί που μέχρι τώρα πλήρωναν και έχουν πληρώσει με αίμα και την ψυχή τους, καλούνται τώρα από αυτήν την Κυβέρνηση να πληρώσουν ξανά για μία κρίση που άλλοι δημιούργησαν και οι ίδιοι δεν ευθύνονται.
Θέλω να σας πω, ότι εμείς πιστεύουμε –και το βλέπει και ο κόσμος πια, είναι καθαρό- ότι η πολιτική σύμπραξη των δυνάμεων του νεοφιλελεύθερου δικομματικού τόξου και στη χώρα μας με στόχο την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων εντάσσεται σε μία γενικότερη πορεία και ακολουθεί τη συστηματική και επίμονη προσπάθεια και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών οργανισμών, όπως είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ο ΟΟΣΑ, να προωθήσουν και να επιβάλουν την απορρύθμιση –το έχουν καταφέρει ήδη- της αγοράς εργασίας και την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων.
Να μας πείτε, λοιπόν: Θα αλλάξετε τους τέσσερις βασικούς, αλλά και τους υπόλοιπους, νόμους, εκείνους που έφτιαξαν αυτό το καθεστώς; Ναι; Πώς; Πότε; Όχι; Δεν θέλουμε επικοινωνιακά να μας πείτε τι θα κάνετε. Θέλουμε στην ουσία και στην πράξη να μας πείτε: Θα βελτιώσετε την κατάσταση ή θα είσαστε με την άλλη πλευρά;
Ακόμη, θέλω να πω ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός, μία κοινωνική ομάδα όπου η ανεργία, η επισφάλεια, οι εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό, όλα μαζί, και οι γενικές πολιτικές την επηρεάζει πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τους υπόλοιπους. Και βάλτε τους και αυτούς στις αδύναμες ομάδες. Είναι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό, επισιτισμό, στην Κρήτη, στα Δωδεκάνησα, στα Ιόνια, στη Χαλκιδική, στην Αττική. Και προσέξτε: Αυτοί είναι εποχιακά απασχολούμενοι. Παλαιότερα, στις καλές εποχές, δούλευαν επτά ή οκτώ μήνες. Τώρα, δουλεύουν τρεις, τέσσερις μήνες. Πείτε μου, γι’ αυτούς τι θα γίνει; Πώς θα υπάρξει κοινωνική ασφάλιση; Πώς θα υπάρξει αξιοπρεπής ζωή; Πώς θα υπάρξει σύνταξη επιτέλους;
Εμείς θέλουμε να καλέσουμε αυτούς οι οποίοι είναι το αντικείμενο και το υποκείμενο αυτής της επερώτησης που κάνουμε σήμερα, όλους τους άνεργους και τους επισφαλώς εργαζόμενους, όλους εκείνους που θίγονται απ’ αυτές τις πολιτικές και τη σημερινή πολιτική που στην ουσία εξήγγειλε ξανά ο κύριος Υπουργός, σε ένα διαρκή αγώνα. Δεν λύνονται πραγματικά τα προβλήματα με μια επερώτηση ή με κάποια πολιτική που την εκφωνεί είτε η Αριστερά είτε κάποιος άλλος, αλλά εκείνο που χρειάζεται είναι να ενεργοποιηθούμε όλοι. Κανείς ποτέ δεν κέρδισε κάτι που δεν διεκδίκησε. Κανείς ποτέ στην κοινωνία, όταν δεν έκανε αγώνα, δεν ανέτρεψε τις πολιτικές αυτές που εκπέμπονται από ψηλά.